(u: tdk)

huzur ar. §uø°r

a. (huzu:ru) 1. dirlik, baş dinçliği, gönül rahatlığı, rahatlık, erinç: “fakat böyle bir zevk ve huzurun devam ve bekası olamaz.” -n. f. kısakürek. 2. Ön, yan, kat, makam, yamaç: “ertesi sabah tutukluyu huzuruna çağırtıp ona düşüncesini söylediğinde hiç beklemediği bir karşılık aldı.” -ı. o. anar. 3. esk. bir yerde bulunma: bu sorunun konuşulması için sizin huzurunuz şarttır. 4. esk. padişah katı: huzura çıkmak
kısa donlu veletlerin (u: osbir çektikten) sonraki durumlarıdır.(u: ayıp biraz ama olsun)