nasıl ifade edilir bilmiyorum. gece kalkıp 3 - 5 arası kendime sorduğum, ruhumu depreştirdiğim bir anda geldi aklıma. neydi klasik müzik. onu diğerlerinden ayıran neydi? inanın bazı şeyler saklı kalmalı. asla açığa çıkmamalı. büyüsü yada her neyse içinde barındırdığı o gizemli şey hep gizli tutulmalı. klasik müzik size dair her şeyi dışarı ya çıkarıyor ama. bütün gün evin içinde dolanıp kendinize sorduğunuz sorular.. yada yağmurlu bir günde cafe deki kızın size sıcak kahveyi getirirken yüzünde beliren tebessüm. her şey var onun içinde..

amansız bir hastalığa tutulmuş birini bile bulabilirsiniz orada. yeter ki klasik müziği dinlerken nüanslara dikkat edin ...ara geçişlere. besteleyen deha nın insan üstü yüceliği olduğuna inanın. kimse birbirini kandırmasın. beethoven, mozart, bach , chopin, rachmaninoff ve diğerleri.. bunları dinlemeyen insan, henüz kendini bulamamıştır. ortalıkta öyle " benim, en iyisiyim" diye dolanmasın ayrıca. herkes statüsünü bilirse hiç bir sorun kalmaz. aşk, ölüm vs bunlar klasik müziğin hissttirdiği duygular karşısında manasız kalır. en yüce duygu bile o romantizmi açıklayamaz.

şüphesiz o öyle bir dil ki; insan ruhunun açıklayamadığı, kelimelerin anlamsız değil fakat o manasızlıkta bir hale büründüğü durumlarda ortaya çıkarır ve sürükler benliğinizi, tıpkı akan bir ırmak gibi...