yazar adı gereklidir!

göster şifre gereklidir!

şifreni mi unuttun?

yazar adı gereklidir!

e-mail gereklidir!

göster parola gereklidir!

9 + 12 =

şifrenizi mi unuttunuz? Endişelenmeyin! Aşağıdaki bölgeden şifrenizi sıfırlayabilirsiniz!

e-posta gereklidir!

girişe dön

kapat
ydusozluk ydusozluk ydusozluk
  • my way

    (u: boş buldum)(u: iyi ki de boştu)


    frank sinatra'nın muhteşem bir şarkısı. herkesin hayatının bir evresinde mutlaka takdir ve idrak edeceğini düşündüğüm bir şarkıdır.


    and now, the end is near,


    and so i face the final curtain.


    my friends, i'll say it clear;


    i'll state my case of which i'm certain.


    i've lived a life that's full -


    i've traveled each and every highway.


    and more, much more than this,


    i did it my way.


    regrets? i've had a few,


    but then again, too few to mention.


    i did what i had to do


    and saw it through without exemption.


    i planned each charted course -


    each careful step along the byway,


    and more, much more than this,


    i did it my way.


    yes, there were times, i'm sure you knew,


    when i bit off more than i could chew,


    but through it all, when there was doubt,


    i ate it up and spit it out.


    i faced it all and i stood tall


    and did it my way.


    i've loved, i've laughed and cried,


    i've had my fill - my share of losing.


    but now, as tears subside,


    i find it all so amusing.


    to think i did all that,


    and may i say, not in a shy way -


    oh no. oh no, not me.


    i did it my way.


    for what is a man? what has he got?


    if not himself - then he has naught.


    to say the things he truly feels


    and not the words of one who kneels.


    the record shows i took the blows


    and did it my way.


    yes, it was my way.


    türkçe çevirisini de yazayım tam olsun, (u: ekşiden araktır)


    ve artık sonum çok yakın


    son perdeyle yüzleşmeye hazırım.


    dostlarım, açık konuşacağım!


    kati durumumu açıklamalıyım.


    hayatı dolu dolu yaşadım


    her anayolu baştan sona dolaştım


    ve dahası, çok daha fazlası,


    hepsini keyfimce yaptım!


    pişmanlık mı? var elbette biraz..


    ama sözü edilmeyecek kadar az!


    hep yapmam gerekeni yaptım.


    ve hepsine istisna olarak baktım.


    planladım her dersini hayatın,


    ve yolumdaki her dikkatli adımı.


    ve dahası, çok daha fazlası


    ben hepsini keyfimce yaptım!


    evet, oldu bazı zamanlar,


    eminim hatırlayacaksınız!


    çiğneyebileceğimden fazlasını,


    umarsızca ısırmıştım!


    ama bütün bunların yanında,


    bir an bile şüphe duyduğumda


    hemen yuttum o lokmayı,


    ve tükürüverdim dışarı!


    yüzleştim tümüyle,


    ve hep bastı ayaklarım yere.


    hepsini yaptım keyfimce!


    sevdim, güldüm, ağladım..


    kaybetmekten payımı fazlasıyla aldım!


    ve şimdi... yatışırken göz yaşlarım,


    hepsini gülümseyerek hatırlarım!


    düşündüm de bütün bu yaptıklarım


    utanç duymadan anlatılır mı?


    utanç mı? hayır, hayır, bu ben değilim!


    ben hepsini keyfince yapanım