okunmuş pirinçlerin yanında okunmuş kalem şeker zihin açsın die kuru üzüm die abartabildikleri anlardır
-al olum bu kalemle gir sınava hatice teyzen umreye giderken vermiştim, kalemini kabeye sürdü tavaf ettirdi bi tanede hatim indirmişler kaleme...

-ohaaa... cüşşş...!

-olum öyle denirmi! dua et hatice teyzene...

-anne önceden söylesene yaw! ben de sövmüştüm kalemim kayboldu diye. (u: sonuç olarak) (u: buraya geldik) (u: mubarek kaleme sövülürmü!)
benim annemse her sınavdan önce spam 100 kere olum yapamadığını boş bırak sonra tekrar dönersin zihniyetini yüzüme vurur. halbüki kaçırdığı nokta ben zaten tüm soruları boş bırakmatayım. öte yandan bu durumun bu kadar tekrarlanması ilk başlarda bunu haberlerden yeni öğrendiğim düşüncesini yaratmıştı fakat 6 sene boyunca devam edince aslında sınavla ilgili bildiği tek taktiğin bu olduğunu düşündürmeye başladı. şimdi ise sınavlardan önce telefonumu kapatıyor annemden gelen mesajları okumadan siliyorum.